Publicaties

Speldag in Vianen

Yvonne van Zijl, 12/08/2006

Viva Vianen De Midgard speldag is dit jaar in de natste periode ooit die volgde op de warmste periode ooit. Zaterdag 12 augustus gaat om 7 uur de wekker en de regen klettert tegen de ramen. De dag ervoor waren er ook al vele fikse buien en dat belooft allemaal niet veel goeds voor vandaag. Maar… bij het klaarmaken van de proviandtas wordt het langzaam lichter aan de horizon en als we in Harmelen de paarden uit de wei gaan halen is het zelfs droog. Twee trailers worden geladen met twee ruinen en een merrie en we gaan op naar Vianen. Daar maken we kennis met een groep gezellige mensen op een heerlijke paardenplek. Voor ons – Judith, Ingrid en ik – is het de eerste keer dat we mee doen aan deze spelletjesdag. Annemarie en William zijn ook te gast en daarnaast zijn er zes deelnemers die een thuiswedstrijd hebben. We strijden in vier teams van twee of drie deelnemers en voor de individuele winnaar heeft Midgard een mooie windbreaker beschikbaar gesteld. Obstakels zijn om overwonnen te worden De baan ligt al klaar voor het eerste onderdeel: obstakelparcours. Bedoeling is om in tölt of draf langs paraplu's, vlaggetjes, fotograaf, een enorm zeil en over een sprongetje te komen. Brave paardjes als wij hebben is dat voor niemand een probleem. Ook het volgen van de baas zonder dat deze de teugel vastheeft, lukt de meesten makkelijk. Dan gaan we zaklopen: de ruiters doen een zak om hun benen en nemen hun paard al hupsend mee naar het einde van het parcours – dat gelukkig niet al te lang gemaakt is. Drie van de thuisrijders geven daarna een demonstratie synchroontölten. Altijd een leuk gezicht die koppies met wapperende manen. Het trio finisht mooi in verstek en wij gaan op naar een van de leukste onderdelen: de galopren. De baan is ontdaan van alle obstakels en wij mogen gewoon lekker hard de baan rondscheuren. Hoe harder, hoe beter. Een paar paarden denken dat het erom gaat zo snel mogelijk de baan uit te rennen maar nee, gewoon netjes het rondje afmaken. De welkomstkoffie met koek is dan alweer een tijdje geleden dus hoog tijd voor de lunch. Mensen en lekkere dingen verzamelen zich in de partytent en nemen het er even van. Voor de paarden is er een flinke appel. De weergoden kunnen zich niet meer inhouden en laten een paar stevige buien vallen. Omdat ze 's ochtends voor mooi weer hebben gezorgd en het tijdens het middagprogramma weer droog is, nemen we ze niets kwalijk.

Feestelijke vlaggetjes Na het eten tijd voor het vlaggetjesparcours: vier stellages met vlaggetjes die de paarden linksom en rechtsom moeten passeren, weer met een kleine sprong in het parcours. Ook dit gaat iedereen zonder grote problemen af. De daaropvolgende estafette zorgt weer voor wat vuurwerk: we mogen weer zo hard als we kunnen. Goed remmen is belangrijk om het stokje te kunnen doorgeven, bij voorkeur niet tegen het achterwerk van je teamgenoten. Een ingelast onderdeel is de töltproef: op de lange baan een zo snel mogelijke tölt laten zien. Hier en daar een begrijpelijke vergissing van de paarden die hun uiterste best doen om zo snel mogelijk bij de rest van de groep terug te komen. En dan kun je beter galopperen of telgangen, nietwaar? Tot besluit maken we gezamenlijk een töltrondje op de griend (?), even lekker ontspannen voor paarden en ruiters. Dan zit het er al weer op en is het tijd om de balans op te maken. Twee keer een ruiter gevallen en 1 ijzer eraf. Verder alleen maar een beregezellige dag met leuke paarden en leuke mensen. Het is Els die met Spök de Midgard windbreaker heeft veroverd en het is het vierde en laatste team dat op de eerste plaats eindigt. Felicitaties echter vooral voor het organisatieteam dat deze heerlijke dag mogelijk heeft gemaakt! Volgend jaar mogen we weer komen en dat kunnen we iedereen aanraden. >Meer foto's